He-ce-le-me-den

Gölgesinden korkan bir çocuk olmayı gölgesinden korkan bir dev olmaya yeğlerim…

Sonuna gelinen sigaranın parmak uçlarını yaktığı andır sevgiliye kavuşulan an

Kötü alışkanlıklar son bulur,bütün güzellikler senin olur o anda

Hava kararmıştı,
Yağmur yağıyordu.
Dudakları sımsıcaktı,
Elleri üşüyordu,
Bir öptüm!
Bir daha öptüm,
Bir daha öptüm.
Kimseler görmedi öpüştüğümüzü,
Yağmurdan başka,
İki gözüm çıksın.
Şimdi ne zaman yağmur yağsa;
Utanıyorum.

Çocuktum,ayıramazdım ha aşk ha zeytin

aşkı yazsam kağıttan utanırdım, o benden mahcup

zeytine uzansam dalından kırılırdım, benden de çocuk

ikisini de gözle toplamayı sonra öğrendim.

   Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var

   Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
   Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
   Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
   Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği

   İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
   Denize saatlerce bakabilir, bir kuşa, bir çocuğa
   Yaşamak yeryüzünde, onunla karışmaktır
   Kopmaz kökler salmaktır oraya

   Kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını
   Kavgaya tüm kaslarınla, gövdenle, tutkunla gireceksin
   Ve uzandın mı bir kez sımsıcak kumlara
   Bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir taş gibi dinleneceksin

   İnsan bütün güzel müzikleri dinlemeli alabildiğine
   Hem de tüm benliği seslerle, ezgilerle dolarcasına

   İnsan balıklama dalmalı içine hayatın
   Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına

   Uzak ülkeler çekmeli seni, tanımadığın insanlar
   Bütün kitapları okumak, bütün hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın
   Değişmemelisin hiç bir şeyle bir bardak su içmenin mutluluğunu
   Fakat ne kadar sevinç varsa yaşamak özlemiyle dolmalısın

   Ve kederi de yaşamalısın, namusluca, bütün benliğinle
   Çünkü acılar da, sevinçler gibi olgunlaştırır insanı
   Kanın karışmalı hayatın büyük dolaşımına
   Dolaşmalı damarlarında hayatın sonsuz taze kanı

   Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
   Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara,göğe,bütün evrene karışırcasına 
   Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır
   Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana